|
Frankrijk Lotharingen Departement Meuse in het spoor van de Eerste Wereld Oorlog Door de vele foto's kan het zijn dat de pagina enige tijd neemt om compleet te verschijnen. Na een dag in het gebied van de Slag om de Somme (klik hier voor het reisverslag en foto's) Nu een week in het Departement Meusse. Vele indrukken, vele foto's en heel veel geleerd. Het is ondoenlijk om alles te vertellen. De week is eigenlijk alleen te omschrijven als bijzonder indrukwekkend. Je hebt er als kind van onze generatie eigenlijk geen idee van wat zich hier allemaal heeft afgespeeld. De Eerste Wereldoorlog wordt op scholen niet uitgebreid besproken en dien ten gevolgen weten we er weinig van. Wij zijn beide bijzonder geinteresseerd in geschiedenis en dachten dat wij ons goed voorbereid hadden. Je kunt je echter niet voorbereiden op de enorme omvang van het gebied en de massa's aan monumenten en begraafplaatsen die je onderweg tegen komt. Aan het eind van het verslag heb ik de links geplaatst waar informatie te vinden is. En op Wikipedia.nl kun je veel teruglezen en achtergrond informatie vinden. Wij hebben in ieder geval heel veel geleerd over deze oorlog en de gruwelen die die soldaten in die tijd hebben moeten doorstaan. Reisverslag Dag 1 19 augustus 2007 Omgeving Varennes s Argonne Romange sous Monfaucon, Rancourt, Abri de Malancourt, KaiserTunnel, Butte de Vauqois, Abri Kronprinz, Pennsylvania Monument Varennes s Argonne, Le Mort Homme, Franse Begraafplaats Esne, Village Detruit Crudiere, Cote 304. Romange sous Monfaucon Amerikaanse begraafplaats. Website: http://www.abmc.gov/cemeteries/cemeteries/ma.php Door het weer zijn wij weer snel verder getrokken. Later in de week zijn we hier nog een keer terug gekomen om het monument te bezichtigen Dit bord is alles wat er nog resteerd van het dorp Rancourt Abri de Malancourt. De strijd van Malancourt-Haucourt aanvang 1800 soldaten van het 69RI erna 80 overlevers. De Kaisertunnel Websites: www.verdun.nlkaisertunnel www.forumeerstewereldoorlog.nl/kaiser tunnel De Kaiser Tunnel bestaat uit 3 verschillende gangen.Aan het eind van 1915 evolueerde de oorlog van een oorlog boven de grond naar een ondergrondse oorlog. Naar verluid zijn er 11 Duitse en 13 Franse tunnels onder het gebied gegraven. Door de ondergrond van "Graize" een steensoort die maar op enkele plaatsen op deze aardbol te vinden is, is de grond geschikt voor betunneling. De Kaisertunnel is eigenlijk een serie van 3 tunnels die in elkaars verlengde liggen. Verbinding- of Bataljons tunnel (zuiden) Kaisertunnel (midden dicht bij de het front) Ortlieb tunnel (noorden) Dit zou een tunnel zijn met verbinding naar de Abri Kronprinz (schuilplaats van de kroonprins. Echter dit lijkt onwaarschijnlijk vanwegen de afstand. Vanaf het eind van November 1915 tot feb-maart 1916 is de tunnel gegraven. In eerste instantie geheel met de hand en na plaatsing van de electrische installatie machinaal. Iedere 1.5 meter werd er een houten stud geplaatst voor de stevigheid. De hoofdtunnel is 350Meter lang en beslaat een gebied vam 455 meter en was bedoeld als een verbindingstunnel tussen de achterhoede en de front linie. In tegenstelling tot de rechte Franse Tunnels. Zit in Duitse Tunnels een S vorm. Dit weerhoud de vijand van recht door de tunnel schieten. en Reduceerd schokgolven van ontploffingen. De tunnel was meer dan 2 jaar in gebruik. op 24 sept 1918 trokken de Duitsers zich terug en zij hebben grote delen van de tunnel en de vele in en uitgangen bij vertrek opgeblazen. Uitgegraven in klei en kalksteen is de Tunnel een bewijs van de ondergrondse installaties en handelingen die plaats vonden in dit gebied. Enkele faciliteiten zijn bewaard gebleven en te bezoeken. Zoals de ziekenzaal en operatie zaal, communicatie centrum, In de bossen rond de Kaizer tunnel is een wandelroute uitgezet die langs loopgraven en tunnels voert. Ook passeer je dan het Haute Chevauchee Ossuary. Ieder laatste zondag van de maand worden er rondleidingen gegeven. Toevallig dat de eigenaren van ons huisje wisten dat er vandaag ook rondleidingen zouden zijn. De auto op de parkeerplek gezet en een moment stil gestaan bij het Ossuare. De 1/2 kilometer terug gelopen naar het bezoekerscentrum ( er is een kleine parkeerplaats bijna voor de deur vooral handig voor motoren). Wij kwamen net op tijd aan. En hadden iemand in de groep die het Frans een beetje kon vertalen, samen met mijn eigen kennis van de franse taal, was het goed te volgen voor de Belgische Nederlandse en Engelse groep. De gids was hier en daar een beetje erg lang van stof en het verhaal kwam op mij een beetje "gekleurd" over. Des al nietemin is een bezoek aan deze tunnel is echt de moeite waard. Volg de route Meuse Memoire 14-18 vanaf Varenne s Argonne Abri Kronprinz Op de weg naar de Kaisertunnel, in het Bois de la Grurie, kom je het bordje tegen langs de weg Abri Kronprinz. Op het eerste gezicht gewoon een stukje bos met een bordje. Echter als je het bos inloopt en je kijkt na een tijdje achter je dan zie je wat hier aan de hand is. Hier staan diverse ingangen van tunnelsen/of bunkers. Kroonprins Willem II van Duitsland voerde vanuit zijn bunker het vijfde leger aan. Het stukje bos, is wat het is. Geen opsmuk, geen borden. Stilte en bos. En omdat het een van onze eerst bezochte plaatsen was. Op dat moment indrukwekkend. Butte Vauquois 1 rue d'Orleans 55270 Vauquois Gratis toegankelijk. Website http://perso.wanadoo.fr/vauquois.guerre.14.18/ Volg de borden vanaf Varennes s Argonne (Route Meuse Memoire 14-18) De heuvel van Vauquois is de hoogste in het gebied ten westen van de Argonnen en biedt een onbelemmerd uitzicht naar alle richtingen Vanaf 24 september 1914 bezetten de Duitsers deze Heuvel en maakte het een vesting. Op 4 maart 1915 nemen de Fransen de heuvel na meerder pogingen weer in. Hiermee is de stelling oorlog om de Butte Vauquois begonnen. De Soldaten graven zich in en graven kilometers lange gangen en zijlinies om in het vijandelijke netwerk te kunnen infiltreren en de vijand zoveel mogelijk uit te schakelen met enorme hoeveelheden explosieven. De Heuvel veranderd in een waar mierennest. Meer dan 17 km gangen, putten en zijlinies. Onder de heuvel van Vauquois werd een gruwelijke mijnenoorlog uitgevochten: tijdens de oorlog zijn er 519 explosies geteld (199 aan de Duitse kant en 320 aan Franse zijde). De mijnen werden dieper en dieper met steeds grotere ladingen explosieven. Op 14 mei 1916 lieten de Duitsers een mijn van naar schatting 60 ton exploderen waarbij 108 slachtoffers vielen en de gehele westkant van de heuvel werd weggeslagen. Het was een strijd die uitsluitend was gericht op wederzijdse vernietiging zonder dat er uitzicht bestond op een doorbraak van de linies. Uiteindelijk is de Heuvel door de Amerikanen bevrijd. De Sporen van het geweld zijn nog steeds goed zichtbaar en de Butte Vauqyois is goed geconserveerd. Toevallig was de beheerder van het kleine maar indrukwekkende museum even aanwezig zodat wij een kijkje hebben kunnen nemen. Neem de tijd om even naar de satelliet foto van vlak na de aanvallen te kijken en laat het geweld wat hier plaats gevonden heeft op je inwerken. Pennsylvania Monument Varennes s Argonne Het Pennsylvania State Memorial in Varennes, gebouwd in 1927 (ontwerp Paul Philippe Cret). Het is gebouwd boven op de aanwezige Duitse bunkers. Typisch Amerikaans. Het lijkt enorm door dat het ingebouwd is tussen de huizen van het dorp. Maar het uitzicht vanaf het monument op de velden erachter is magnifique. Le Mort Homme Websites: http://home.planet.nl/~cosse001/homme.html De Mort Homme (letterlijk "Dode Man", een naam die overigens niets met de Eerste Wereldoorlog te maken heeft) was de hoogste heuvel ten noordwesten van Verdun. Wie dit punt bezette, kon het terrein in de omgeving beheersen. Het is dan ook één van de zwaarst bevochten plaatsen in de Slag om Verdun geweest. In mei 1916 viel de heuvel uiteindelijk in Duitse hadden. De slag om Le Mort Homme de Cote 304 zijn zo enorm van omvang geweest dat een verkorte samenvatting geen goed idee is. Lees de webpagina's die ik er over gevonden heb en vorm je zelf een beeld Franse Begraafplaats Esne Village Detruit Cumieres Websites: http://fr.wikipedia.org/wiki/Villages_fran%C3%A7ais_d%C3%A9truits_durant_la_Premi%C3%A8re_Guerre_mondiale http://www.lesvillagesdetruits.fr/ Village Detruit Cumieres Village Detruit Mort Pour la France Dit was het eerste dorp wat door de verwoestingde frontlinie van de Eerste Wereld Oorlog verzwolgen werd. Er bleef letterlijk niets van over. Cote 304 Websites: http://home.planet.nl/~cosse001/homme.html De Mort Homme (letterlijk "Dode Man", een naam die overigens niets met de Eerste Wereldoorlog te maken heeft) was de hoogste heuvel ten noordwesten van Verdun. Wie dit punt bezette, kon het terrein in de omgeving beheersen. Het is dan ook één van de zwaarst bevochten plaatsen in de Slag om Verdun geweest. In mei 1916 viel de heuvel uiteindelijk in Duitse hadden. De slag om Le Mort Homme de Cote 304 zijn zo enorm van omvang geweest dat een verkorte samenvatting geen goed idee is. Lees de webpagina's die ik er over gevonden heb en vorm je zelf een beeld Terug naar overzicht reisverslag | |
|
Terug naar overzicht Naar dag 1 Naar dag 2 Naar dag 3 Naar dag 4 Naar dag 5 Naar dag 6 Naar dag 7 Tips Ons Huisje Foto's Kaart Links Reisgidsen Spijks.com gastenboek Reisverslag Dag 2 20 augustus 2007 Omgeving Verdun Battarie Terrassee de l'Hopital PC Tir et Abris Batterie du Tunnel, Village Detruit Vaux, Etange de Vaux, Fort du Vaux, Memoriaal Verdun, Ossuaire Douaumont, Village Detruit Fleury, Tranchee de Baionnettes. Battarie Terrassee de l'Hopital PC Tir et Abris Batterie du Tunnel Village Detruit Vaux Etange de Vaux Fort du Vaux Vaux Histoire d'un fort en 1916 Memoriaal Verdun Ossuaire de Douaumont Douaumont Dit bijzonder indrukwekkende monument mag je niet overslaan. Het torend boven de strijdvelden uit In 1919 werd er op de slagvelden rond het fort Douaumont een houten keet neergezet om daarin de op het slagveld gevonden ongeïdentificeerde soldaten een laatste rustplaats te geven. Ze werden opgeborgen in houten kisten met daarop de namen van de sectoren op het slagveld waar zij werden gevonden. De bisschop van Verdun, mgr. Ginisty, begon een geldinzameling om een meer permanente rustplaats te bouwen. Uiteindelijk werd hiervoor op 22 augustus 1920 de eerste steen gelegd door Maarschalk Pétain. Op 7 augustus 1932 werd het monument geopend door de Franse president. Het hele project had uiteindelijk 15 miljoen frank gekost, 10 miljoen meer dan dat oorspronkelijk was begroot. Het monument zelf is 137 meter lang. Het merkwaardige uiterlijk van het gebouw kan worden verklaard via de symboliek van een tot het gevest in de grond gestoken zwaard. met als hoogste punt de46 meter hoge toren met daarin een 200 treden tellende trap met boven in een enorme bel. Aan de achterkant van het gebouw maken diverse raampje een krans rond de basis van het monument. Door deze raampjes zie je de duizenden botten van de ongeidentificeerde soldaten. Toegang tot de gedenkruimte is gratis. Voor het beklimmen van de toren en het bezoeken van de film betaald je € 4.00 per volwassene. Waarmee je direct een kaartje krijgt voor een gratis volgend bezoek. Bij het monument zijn toiletten en op 200 meter is een restaurant Village Detruit Fleury Tranchee de Baionnettes De geschiedenis werd een legende over de Tranchée des Baïonettes. Er zijn verschillende versies van het verhaal en allen kunnen waar zijn. 1 In 1919 kwam de voormalige commandant van het 137th regiment deze plaatst waar hij en zijn mannen verwikkeld geweest waren in heftige gevechten. Toen hij er aankwam zag hij enkel enkele baionetten uit de grond steken. Het bleek dat de bannen levend bedolven waren onder de puin en grond van een ontploffing op 12 juni 1916. 2 de mannen in de Tranchee de Baionette waren gedood in een verassingsaanval van de Duitsers en waren hier begraven door de Duitsers, die de baionetten uit in de grond gestoken hebben om de begraafplaats later terug te kunnen vinden. Beide verhalen kunnen waar zijn en beide even gruwelijk. Dit monument is zeker het bezoeken meer dan waard. Het verteld een deel van het verhaal van de gruwelen van de loopgraven oolog
|
Foto's
Het is ondoenlijk om bij ieder klein fototje een link te maken. Dus heb ik maar een overzichterlijk album gemaakt op het web. Klik op plaatje voor de 20 minuten durende dia presentatie.
Dag 2 Zondag 19 augustus 2007 Regio Verdun, Er zijn verschrikkelijk veel monumenten in dit gebied. Hieronder staan er een aantal vermeld. En de monumenten die wij straks daadwerkelijk bezoeken zullen een uitgebreidere beschrijving krijgen. Rechter kant van de maasoever Route: Verdun Bras-sur-Meuse D964 br> Bois de Caures D905 Ville-devant-Chaumont D90 Via Ville-devant-Chaumont rijden we naar Azannes. Even voorbij deze plaats bevindt zich een groot Duits kerkhof. We komen veel kerkhoven tegen in deze dagen, maar deze maakt indruk door zijn ligging. Op de helling van een heuvel, met uitzicht over het strijdtoneel liggen hier de gesneuvelden. Anders dan bij de Amerikanen liggen ze hier in viertallen begraven. Azannes D65 (Duitse begraafplaats) OrnesOnze volgend halteplaats is Ornes, maar voordat we zover zijn, drinken we in Gremily een kopje koffie. Veel terrassen vinden we niet langs de route en het is daarom raadzaam van de sporadische cafés gebruik te maken. Aangekomen in Ornes, maken we kennis met de – voor ons - vreemde gewoonte van de Fransen om overal en alom te picknicken. Ornes is een 'Village détruit, mort pour La France'. Er is helemaal niets van overgebleven op een stukje van de kerk na. En uitgerekend daar zit een tweetal Franse families uitgebreid aan de maaltijd! Fort Douamont met Memorial de Fleury D913 – Ossuarium Douamont – (eventueel gecombineerd met een bezoek aan de andere monumenten in de directe omgeving) We vervolgen onze weg en gaan naar Fort Douaumont. Niemand hoeft bang te zijn de weg kwijt te raken. In dit gebied is alles goed ‘bewegwijzerd’. Wij volgen de borden naar fort Douaumont. Buiten waren op dat moment de temperaturen zeer aangenaam, maar binnen moet men toch rekenen op lagere waarden. Somber, vochtig, donker zijn karakteristieke woorden voor dit fort. Dicht in de buurt staat het grote Ossuarium van Verdun. Onderin bevinden zich de skeletten [knekels] van 130.000 omgekomen vermiste Franse en Duitse soldaten. In het museum zien we een film, die we in het Nederlands kunnen volgen. Voor het ossuarium zien we een groot Frans kerkhof, hier ligt slechts een klein aantal [15.000] van de Franse doden. Verdun Tavannes tunnel vernietigde dorpen zijn: www.lesvillagesdetruits.fr Website over de vernietigde dorpen (les villages détruits) Beaumont-en-Verdunois Bezonvaux Cumières-le-Mort-Homme Douaumont Fleury-devant-Douaumont, nabij het Mémorial de Verdun.weg D913 Haumont-près-Samogneux Louvemont-Côte-du-Poivre Ornes staat nog gewoon op de kaart aan de D65 nabij GremillyV Vaux-devant-Damloup (herbouwd) terug naar dagindeling Dag 4 Dinsdag 21 augustus 2007 Stadstour Reims De stad Reims De Kathedraal van Reims (Notre-Dame de Reims). 129 meter lang. 30 meter breed en gewelf van 38 meter. Hier werden vroegen de Franse Koningen gekroond. Nu staat het op Wereld erfgoedlijst van de Unesco. Het huidige gebouw vervangt de Basilica die in 1211 door brand werd verwoest. Op de plaats waar in 496 Clovis gedoopt zou zijn. Het grootste gedeelte werd voltooid in de 13e eeuw. En in de 14e eeuw werd de west vleugel toegevoegd. In 1481 verwoeste een brand het dak en de toren spitsen. Van de 4 torens is niets meer overgebleven boven dakhoogte. De Katherdraal van Reims biedt onderdak aanmeer beeldhouwwerken dan enige ander Europeese Kathedraal. Het wordt gezien als een belangrijk voorbeeld van Middeleeuwse beeldhouwkunst. Let bij de ingang van de westvleugel op de lachende engel. ( grote gelijkenis met de Mona Lisa) en in dit gebouw zijn ook verscheidende Maconieke symbolen te vinden (Vrijmetselarij) Palais du Tau Forum Basiliek St.-Remi Dag 5 Woensdag 22 augustus 2007 Route Loopgraven terug naar dagindeling Dag 6 Donderdag 23 augustus Champagne gebied en stad Reims Een dag gaan we op jacht naar Champagne huizen De bedoeling is om het huis Moët en Chandon te bezoeken. Www.moet.com terug naar dagindeling Dag 7 Vrijdag 24 Augustus We rijden nu naar ’t westen, richting Haudiomont D903en van daaruit naar ’t zuiden naar Les Eparges D908 van de weg af ten oosten. Hier is destijds hevig gevochten. Nauwelijks voor te stellen op zo’n zonnige dag als vandaag. We bezoeken een Frans kerkhof. Bovenop de heuvel staat een monument en overal vinden we langzaam dichtslibbende resten van loopgraven en kraters. Via Dommartin (D908 van de weg af ten oosten) bereiken we de Tranchée de Colonne. Dit is geen loopgraaf, maar een kaarsrechte weg, die ons naar Hattonchâtel (D908)voert en is aangelegd door Lodewijk XVI. In de bossen langs weerskanten van deze weg is te zien hoe hevig er is gevochten tijdens de Eerste Wereldoorlog. Via de D908 rijden we naar de Butte de Montsec( geen wegnummer). Van veraf zien we ons volgende doel al liggen. Het is een duidelijk in ’t oog vallend Amerikaans monument, bovendien erg monumentaal. Rondom dit monument hebben we een fantastisch uitzicht over een vredig landschap. Vervolgens via Aprémont naar Marbotte( geen wegnummer). In ’t nabijgelegen Bois Brulé zien we nog duidelijke resten van Duitse en Franse loopgraven en het verschil daartussen. De eerste hebben duidelijk de tand des tijds doorstaan en zijn uitgevoerd in beton. De Franse daarentegen zijn voor een groot gedeelte dichtgegroeid. We zien dat men bezig is deze te restaureren. Hier en daar liggen nog resten uit een ver verleden, een half vergaan etensbakje, conservenblikjes, ijzeren haken, etc. Via Ailly sur Meuse ( geen wegnummer) gaan we omhoog naar het Bois d’Ailly. Hier bevindt zich de Tranchée de la Soif. Het blijkt een indrukwekkend loopgraafsysteem te bevatten, voorzien van veel bunkers, begroeid maar verder in oorspronkelijke staat. Langzamerhand krijgen we in de gaten wat zich hier in 14-18 heeft afgespeeld. We zijn al een eind in de middag als we ons beraden op het volgende doel. Gaan we terug via de Voie Sacrée, de levensader die Verdun in 1916 in leven hield of bezoeken we eerst nog Fort Troyon, (D964)dat aan de weg St. Mihiel - Verdun ligt net buiten Troyon. We kiezen voor het laatste. Als we hier aankomen zien we nog enige restanten van een fort. Zullen we hier wel naar binnen gaan? Ja, en het blijkt toch de grootste verrassing van deze dagen te zijn. Het fort is voor een deel gerestaureerd door enthousiaste vrijwilligers en ze dragen dat ook uit in hun rondleiding, die niet éen maar bijna twee uren duurde! Alhoewel de gids alleen maar Frans sprak, probeerde hij ons toch ons op diverse manieren duidelijk de geschiedenis van het fort in relatie met WO1 uit te leggen! Verdun, een indrukwekkend uitgangspunt voor een kennismaking met de Eerste Wereldoorlog.In 1916 zijn in in Frankrijk negen dorpen tijdens de Slag om Verdun compleet van de kaart geveegd. Deze negen dorpen liggen allen in het departement Meuse. Zes dorpen zijn nooit herbouwd. Na de Eerste Wereldoorlog is besloten deze dorpen en gemeenten intact te laten omdat ze zijn "gesneuveld" voor Frankrijk. De gemeenteraad bestaat uit drie leden die worden benoemd door de prefect van het departement Meuse. Onze reis gaat nu verder in Bourgondie. Klik hier voor het vervolg van onze reis 316 th infantry regiment Sivry sur Meusse Abri de Malancourt Abri Kronprinz Apremont Duitse Begraafplaats Battarie Terrassee de l'Hopital PC Tir et Abris Batterie du Tunnel Bois Brule Crois des Redoutes Butte de Vauqois Butte Monsec Cote 304 Duitse waterplaats Epinonville Duitse Begraafplaats Etange de Vaux Fort du Vaux Franse Begraafplaats Esne KaiserTunnel Kerk van Marbotte Le Bois D'Ailly et la Tranchee de la soif Le Mort Homme L'Hopital Allemand Duits veld Hospitaal Lost Battalion Monument Memoriaal Verdun Monfaucon American memorial Montfaucon Musee 14-18 Romange s Monfaucon Ossuaire Douaumont Pennsylvania Monument Varennes s Argonne Rancourt Romange s Monfaucon Duitse begraafplaats Romange sous Monfaucon Saillant St Mihiel St Mihiel Duitse Begraafplaats Tombes de Driant Tranchee de Baionnettes Village Detruit Bezonvaux. Village Detruit Crudiere Village Detruit Fleury Village Detruit Haumont Village Detruit Ornes Village Detruit Vaux |