Omaha Beach was de geallieerde codenaam voor een van de vijf (Omaha, Gold, Juno, Utah Beach en Sword) landingszones voor de invasie van Normandië op 6 juni 1944 (Operatie Overlord). Het strand is ongeveer 5 kilometer lang, van Sainte-Honorine tot Vierville-sur-Mer.

In het westelijk deel zou de Amerikaanse 29ste infanteriedivisie landen, en in het oostelijk deel de 1ste infanteriedivisie. Het belangrijkste doel was het veroveren van het gebied tussen Port-En-Bessin en de rivier de Vire, waarna zuidwaarts kon worden opgerukt in de richting van Saint-Lo.

De Duitsers hadden hun verdediging goed voorbereid. Overal lagen obstakels, en het langzaam afhellende strand bood een prima schootsveld. Sommige delen van het gebied, met name boven de hoogwaterlijn, waren voorzien van landmijnen. Aanvankelijk werd het gebied verdedigd door een samenraapsel van uit Polen en Rusland afkomstige troepen, maar vlak voor de invasie werden ze vervangen door de Duitse 352ste divisie. Deze behoorde tot de best geoefende troepen in het gebied.

De landing op Omaha Beach leidde tot grote geallieerde verliezen. De inleidende bombardementen en beschietingen waren slordig uitgevoerd en hadden weinig schade aangericht. Van de 29 Duplex Drive Sherman tanks die met een soort kraag om konden blijven drijven, gingen bij de landing 27 stuks verloren, waardoor de infanterie weinig vuursteun kreeg. De soldaten uit de landingsvaartuigen moesten 30 meter door ondiep water waden om het strand te bereiken. Volgens het oorlogsdagboek van de 1ste divisie waren alle officieren en sergeanten van de divisie binnen tien minuten na het neerlaten van de landingskleppen gewond of dood. De divisie had geen leiding meer en reageerde nergens meer op. Na een uur bevonden de mannen zich nog steeds op het strand, in dekking tegen hevig machinegeweervuur. Pas na de landing van brigadegeneraal Norman Cota kregen de troepen weer wat moed, en ten slotte lukte het om door de Duitse linies te breken.

De divisie verloor uiteindelijk meer dan drieduizend man. Tot de troepen die op Omaha Beach landden, behoorden de schrijver Ernest Hemingway en de fotograaf Robert Capa.

Heden ten dagen is er op het strand niet veel meer terug te vinden van de bestorming van de kust. Er loop nu een weg tussen het strand en de rotsen en er zijn huizen gebouwd. Echter als je op het strand staat en je kijkt om je heen, dan krijg je wel een indruk wat er zich heeft afgespeeld.